CSRD και εταιρική επικοινωνία: τι αλλάζει

Read this inEnglish
Τελευταία ενημέρωση: Οκτώβριος 2026

Η Οδηγία για την εταιρική αναφορά βιωσιμότητας (CSRD) υποχρεώνει τις εταιρείες να δημοσιοποιούν πληροφορίες βιωσιμότητας με βάση ένα κοινό ευρωπαϊκό πρότυπο, με διασφάλιση από ελεγκτή και ένταξη στην έκθεση διαχείρισης. Στην Ελλάδα ενσωματώθηκε στο δίκαιο τον Δεκέμβριο του 2024. Για τις ομάδες επικοινωνίας αλλάζει κάτι θεμελιώδες: οι ισχυρισμοί βιωσιμότητας γίνονται πλέον δημοσιοποιήσεις, και οι δημοσιοποιήσεις ελέγχονται.

Τα βασικά σημεία

  • Η CSRD μετακινεί τη βιωσιμότητα από την αφήγηση στην ελεγμένη δημοσιοποίηση, δίπλα στις οικονομικές καταστάσεις και όχι σε ξεχωριστό έντυπο.
  • Εφαρμόζεται πρώτα σε μεγάλες οντότητες δημοσίου συμφέροντος με πάνω από 500 εργαζομένους, για χρήσεις που ξεκινούν από την 1η Ιανουαρίου 2024.
  • Τα επόμενα κύματα καθυστέρησαν και το πεδίο εφαρμογής περιορίστηκε δραστικά, άρα όσες εταιρείες δημοσιοποιούν σήμερα αποτελούν μια μικρή και ιδιαίτερα ορατή ομάδα.
  • Ο κίνδυνος για τη φήμη αντιστράφηκε. Παλαιότερα ήταν να λες πολύ λίγα. Τώρα είναι να λες κάτι που τα δεδομένα δεν στηρίζουν.
  • Η ευθύνη μετατοπίζεται προς τον CFO και τις σχέσεις με επενδυτές, με την επικοινωνία στον ρόλο του μεταφραστή και όχι του συντάκτη.

Τι απαιτεί στην πράξη η CSRD

Η Ελλάδα ενσωμάτωσε την οδηγία με τον ν. 5164/2024. Στην πράξη αλλάζουν τρία πράγματα. Οι πληροφορίες βιωσιμότητας εντάσσονται στην έκθεση διαχείρισης, άρα έχουν το ίδιο βάρος με την οικονομική πληροφόρηση. Ακολουθούν τα Ευρωπαϊκά Πρότυπα Αναφοράς Βιωσιμότητας, άρα η μορφή δεν είναι πλέον επιλογή σας. Και απαιτούν εξωτερική διασφάλιση, άρα τις ελέγχει ελεγκτής.

Υπάρχει επίσης η διπλή ουσιαστικότητα, που θέτει δύο ερωτήματα αντί για ένα: πώς τα ζητήματα βιωσιμότητας επηρεάζουν την εταιρεία και πώς η εταιρεία επηρεάζει τους ανθρώπους και το περιβάλλον. Το δεύτερο σκέλος είναι αυτό που η εταιρική επικοινωνία απέφευγε παραδοσιακά.

Τι άλλαξε μετά την ψήφιση του νόμου

Δύο πράγματα, και τα δύο μετρούν για το πώς θα διαβαστεί μια έκθεση. Η ευρωπαϊκή οδηγία «stop-the-clock», που υιοθετήθηκε τον Απρίλιο του 2025, μετέθεσε το δεύτερο και το τρίτο κύμα κατά δύο χρόνια και αφαίρεσε τις εισηγμένες μικρομεσαίες από το υποχρεωτικό πεδίο. Στη συνέχεια, η δέσμη απλοποίησης της Επιτροπής περιόρισε περαιτέρω το πεδίο, εξαιρώντας περίπου το 85% των εταιρειών που αρχικά καλύπτονταν και συγκεντρώνοντας την υποχρέωση σε εταιρείες με πάνω από 1.000 εργαζομένους. Τον Ιούλιο του 2026 η Επιτροπή υιοθέτησε αναθεωρημένα πρότυπα που μειώνουν τα υποχρεωτικά σημεία δεδομένων κατά περισσότερο από 60%.

Το πρακτικό αποτέλεσμα δεν είναι ότι η CSRD έπαψε να ισχύει. Είναι ότι πολύ λιγότερες εταιρείες δημοσιοποιούν, με ένα ελαφρύτερο πρότυπο, κάτι που κάνει κάθε δημοσιοποίηση πιο ευδιάκριτη. Μια εταιρεία του πρώτου κύματος δεν είναι πια μία φωνή ανάμεσα σε χιλιάδες. Είναι μέλος μιας μικρής ομάδας, της οποίας τα νούμερα συγκρίνονται απευθείας με εκείνα των άμεσων ανταγωνιστών της.

Ποιος αναλαμβάνει την επικοινωνία της CSRD;

Αυτή είναι η συζήτηση που γίνεται αυτή τη στιγμή μέσα στις περισσότερες εταιρείες που δημοσιοποιούν για πρώτη φορά. Οι ομάδες βιωσιμότητας έχουν τα δεδομένα. Το οικονομικό τμήμα έχει το χρονοδιάγραμμα και τη σχέση με τον ελεγκτή. Οι σχέσεις με επενδυτές έχουν το κοινό που τη διαβάζει πιο προσεκτικά. Η επικοινωνία έχει το πώς ακούγεται.

Αν το ζήτημα μείνει ανοιχτό, το προβλέψιμο αποτέλεσμα είναι ένα έγγραφο συμμόρφωσης 300 σελίδων που ικανοποιεί τον ελεγκτή και δεν φτάνει σε κανέναν. Οι εταιρείες που το χειρίζονται σωστά αποφασίζουν νωρίς, συνήθως με το οικονομικό τμήμα υπεύθυνο για την έκθεση και την επικοινωνία υπεύθυνη για όσα προκύπτουν από αυτήν: τη σύνοψη, την αφήγηση προς επενδυτές, την εσωτερική ενημέρωση, τη θέση προς τα μέσα.

Η απόσταση ανάμεσα στο «γνωρίζω» και στο «αποδεικνύω»

Έρευνα της KPMG του 2026 σε 2.024 ανώτερα στελέχη από 19 χώρες διαπίστωσε ότι το 72% δηλώνει πως κατανοεί τη στρατηγική, τους δείκτες και τις επιδόσεις βιωσιμότητας του οργανισμού του, ενώ μόλις το 19% εφαρμόζει αξιόπιστες μεθόδους για να ποσοτικοποιήσει την οικονομική επίδρασή τους.

Αυτή η απόσταση είναι πρόβλημα επικοινωνίας όσο και οικονομικής διεύθυνσης. Τα στελέχη που δεν μπορούν να εκφράσουν τις επιδόσεις βιωσιμότητας σε οικονομικούς όρους καταφεύγουν σε επίθετα, και τα επίθετα είναι ακριβώς αυτό που τιμωρεί ένα καθεστώς ελεγμένης δημοσιοποίησης. Αξιόπιστες ακούγονται οι εταιρείες που συνδέουν έναν δείκτη βιωσιμότητας με μια επιχειρηματική συνέπεια και το λένε απλά.

Τι αλλάζει για την εταιρική επικοινωνία

Κάθε ισχυρισμός χρειάζεται τεκμηρίωση. Ό,τι λέτε δημόσια για εκπομπές, διαφορετικότητα ή εφοδιαστική αλυσίδα πρέπει να συμφωνεί με όσα αναφέρει η έκθεση. Η διαφημιστική γλώσσα που ξεπερνά τη δημοσιοποίηση είναι πλέον τεκμηριωμένη αντίφαση και όχι υπερβολή.

Η έκθεση γίνεται πηγή για τους επικριτές. Δημοσιογράφοι, ΜΚΟ και ανταγωνιστές διαβάζουν τις δημοσιοποιήσεις. Ό,τι είναι ασαφές εκεί θα σας επιστραφεί με λιγότερη επιείκεια από όση είχατε όταν το γράφατε.

Η εσωτερική επικοινωνία προηγείται. Οι εργαζόμενοι είναι το πρώτο κοινό κάθε ισχυρισμού βιωσιμότητας και οι πρώτοι που αντιλαμβάνονται όταν αυτός δεν συμφωνεί με την εμπειρία τους. Μια δημοσιοποίηση που αντιφάσκει με όσα βλέπουν καθημερινά είναι πρόβλημα αξιοπιστίας προτού γίνει ποτέ πρόβλημα με τα μέσα.

Και η σιωπή έχει πλέον κόστος. Η περιορισμένη δημοσιοποίηση για αποφυγή ελέγχου διαβάζεται ως υπεκφυγή, όταν οι ανταγωνιστές δημοσιεύουν συγκρίσιμα δεδομένα σε συγκρίσιμη μορφή.

Πώς μοιάζει στην πράξη η πρώτη χρονιά

Οι περισσότερες εταιρείες που δημοσιοποιούν για πρώτη φορά ακολουθούν την ίδια πορεία. Η συλλογή δεδομένων ξεκινά αργά και διαρκεί περισσότερο από το προβλεπόμενο, επειδή τα νούμερα βρίσκονται σε διαφορετικά συστήματα, σε διαφορετικά τμήματα. Τα κενά εμφανίζονται γύρω στον έκτο μήνα, όταν κάποιος προσπαθεί να συμφωνήσει στοιχεία ανάμεσα σε εγκαταστάσεις ή προμηθευτές. Η σύνταξη ξεκινά υπό πίεση. Η διασφάλιση θέτει ερωτήματα που γυρίζουν πίσω μέρη του κειμένου. Η δημοσίευση συμπίπτει με την ετήσια έκθεση, και μόνο τότε ρωτά κάποιος τι πρέπει να πει δημόσια η εταιρεία.

Το να μπαίνει η επικοινωνία σε αυτό το τελευταίο βήμα είναι η ακριβή εκδοχή. Το να μπαίνει στο στάδιο των κενών είναι η φθηνή, γιατί ένα δυσάρεστο εύρημα που εντοπίζεται τον έκτο μήνα μπορεί να εξηγηθεί, να πλαισιωθεί και να συνοδευτεί από σχέδιο. Το ίδιο εύρημα τον ενδέκατο μήνα δημοσιεύεται ως έχει, και την ερμηνεία τη δίνει κάποιος άλλος.

Τι δημοσιεύετε μαζί με την έκθεση

Το ελεγμένο κείμενο δεν είναι αυτό που θα διαβάσουν οι περισσότεροι. Σχεδιάστε από την αρχή τέσσερα παράγωγα: μια σύντομη σύνοψη για μη ειδικούς, μια αφήγηση προς επενδυτές που συνδέει τα δεδομένα βιωσιμότητας με τη στρατηγική και τον κίνδυνο, μια εσωτερική ενημέρωση ώστε οι εργαζόμενοι να το ακούσουν πρώτα από την εταιρεία, και μια έτοιμη θέση για ερωτήσεις των μέσων πάνω σε ό,τι είναι λιγότερο κολακευτικό μέσα στη δημοσιοποίηση.

Καθένα από αυτά πρέπει να παραπέμπει ευθέως στην έκθεση. Όταν ένας ισχυρισμός της σύνοψης δεν μπορεί να εντοπιστεί σε γραμμή του ελεγμένου κειμένου, αφαιρέστε τον.

Πώς μοιάζει μια αξιόπιστη επικοινωνία βιωσιμότητας

Λιγότερα θέματα, δουλεμένα σωστά. Νούμερα με βάση αναφοράς, μεθοδολογία και ημερομηνία. Η πρόοδος δίπλα σε όσα δεν πέτυχαν, γιατί μια έκθεση χωρίς αστοχίες διαβάζεται ως διαφήμιση. Εκδοχές σε απλή γλώσσα για τα κοινά που δεν θα διαβάσουν 300 σελίδες, δηλαδή σχεδόν για όλους. Και συνέπεια ανάμεσα στην έκθεση, τον ιστότοπο, την παρουσίαση προς επενδυτές και τη σελίδα καριέρας, αφού όλα τα διαβάζουν οι ίδιοι άνθρωποι.

Οι εταιρείες που αντιμετωπίζουν την CSRD ως ευκαιρία επικοινωνίας και όχι ως βάρος συμμόρφωσης καταλήγουν με κάτι χρήσιμο: μια τεκμηριωμένη καταγραφή του τι κάνουν, σε μορφή που η αγορά μπορεί να συγκρίνει.

Πού κάνουν λάθος οι εταιρείες

Η πιο συνηθισμένη αστοχία είναι να θεωρείται η έκθεση το παραδοτέο. Η έκθεση είναι η πρώτη ύλη. Αυτό που φτάνει στην αγορά είναι η σύνοψη, η συνέντευξη, η ανάρτηση στο LinkedIn και η τηλεδιάσκεψη με αναλυτές, και αυτά παράγονται υπό πίεση χρόνου από όποιον είναι διαθέσιμος, συχνά χωρίς αναφορά στο ελεγμένο κείμενο.

Η δεύτερη αστοχία είναι να ανακαλύπτεται το επικοινωνιακό πρόβλημα τον ενδέκατο μήνα. Τα κενά δεδομένων, τα δυσάρεστα ευρήματα και οι άβολες συγκρίσεις είναι όλα διαχειρίσιμα όταν εντοπίζονται νωρίς και επικοινωνούνται με σχέδιο. Τα ίδια δεδομένα μία εβδομάδα πριν τη δημοσίευση γίνονται κρίση.

Συχνές ερωτήσεις

Σε ποιες εταιρείες εφαρμόζεται η CSRD στην Ελλάδα;
Εφαρμόζεται πρώτα σε μεγάλες οντότητες δημοσίου συμφέροντος με πάνω από 500 εργαζομένους, για χρήσεις που ξεκινούν από την 1η Ιανουαρίου 2024. Τα επόμενα κύματα μετατέθηκαν κατά δύο χρόνια με την ευρωπαϊκή οδηγία «stop-the-clock», ενώ η δέσμη απλοποίησης της Επιτροπής περιόρισε περαιτέρω το πεδίο, συγκεντρώνοντας την υποχρέωση σε εταιρείες με πάνω από 1.000 εργαζομένους. Το αν μια συγκεκριμένη εταιρεία εμπίπτει στο πεδίο είναι ερώτημα για τον ελεγκτή σας και όχι για την ομάδα επικοινωνίας.

Η CSRD είναι υποχρέωση αναφοράς ή επικοινωνίας;
Νομικά είναι αναφορά. Πρακτικά είναι και τα δύο. Η υποχρέωση τελειώνει με την έκθεση, αλλά οι συνέπειες φαίνονται στο πώς την ερμηνεύουν επενδυτές, εργαζόμενοι και μέσα.

Ποια η διαφορά ανάμεσα στην αναφορά CSRD και στην επικοινωνία ESG;
Η έκθεση είναι τυποποιημένη, ελεγμένη και υποχρεωτική. Η επικοινωνία ESG είναι ό,τι χτίζεται πάνω της, και εκεί κερδίζεται ή χάνεται η αξιοπιστία, γιατί τη σύνοψη τη διαβάζουν πολύ περισσότεροι από την πηγή.

Ποιος πρέπει να εγκρίνει τους ισχυρισμούς βιωσιμότητας στο μάρκετινγκ;
Όποιος είναι υπεύθυνος για τα δημοσιοποιημένα δεδομένα, συνήθως το οικονομικό τμήμα ή η βιωσιμότητα. Η πρακτική λύση είναι ένας κανόνας: κανένας δημόσιος ισχυρισμός βιωσιμότητας δεν δημοσιεύεται αν δεν μπορεί να εντοπιστεί σε γραμμή της έκθεσης.

Αυξάνει η CSRD τον κίνδυνο greenwashing;
Αυξάνει τον κίνδυνο να εντοπιστεί, που είναι διαφορετικό πράγμα. Η τυποποιημένη, ελεγμένη και συγκρίσιμη δημοσιοποίηση κάνει τις αντιφάσεις ανάμεσα στους ισχυρισμούς και στα δεδομένα πολύ πιο εύκολα ορατές.

Το στενότερο πεδίο εφαρμογής σημαίνει ότι μπορούμε να περιμένουμε;
Όχι, αν ήδη δημοσιοποιείτε. Για τις εταιρείες που βρίσκονται πλέον εκτός υποχρεωτικού πεδίου, η υποχρέωση μπορεί να έχει φύγει, τα ερωτήματα όμως όχι: επενδυτές, τράπεζες, μεγάλοι πελάτες και διαγωνισμοί εξακολουθούν να ρωτούν, και η εθελοντική αναφορά σε αναγνωρισμένο πρότυπο είναι ολοένα και περισσότερο ο τρόπος που απαντώνται.

Πότε πρέπει να εμπλακεί η επικοινωνία;
Στο σημείο που εντοπίζονται τα κενά δεδομένων, όχι στη δημοσίευση. Τα ερωτήματα που αξίζει να απαντηθούν νωρίς είναι ποια ευρήματα χρειάζονται πλαίσιο, ποιες συγκρίσεις προσκαλούν κριτική και τι θα πει η εταιρεία για στόχους που δεν πέτυχε.

Μιλήστε με την OneTeam για την πρώτη σας έκθεση CSRD →

OneTeam Intelligence
OneTeam

The OneTeam desk. Phygital PR and communications for leading brands in Greece and beyond.

Facing a challenge like this?

OneTeam handles reputation, crisis and brand communications for leading brands.

Talk to us →

Leave a comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *